Are the stars outside your body, or inside your mind?

 

Soh Wei Yu

toSrosdnepf g6959fbgclah:6reOi15ta0 6118o 4M1tmc4Putm25ca t0  · 

Shared with Your friends

When’s the last time Singaporeans can see stars? Probably in my childhood.. here in Namgyalgar, Australia we can see the milky way. Reminds me of my study days in Australia.

Facebook

Facebook

Facebook

Facebook

Facebook

Facebook

Facebook

Facebook

Facebook

Facebook

Facebook

All reactions:

25Sim Pern Chong, Khoo Sing Yiao and 23 others

14 comments

Like

Comment

Copy

Share

Most relevant



Active

Soh Wei Yu

Pretty impressed my old iphone 14 pro max can actually take clear night shots

4d

Like

Reply

Edited

2

Active

William Lim

Are the stars outside your body, or inside your mind? 😂

3d

Like

Reply

Active

Soh Wei Yu

William Lim

When mind radiance is realised to be none other than lucid self-knowing appearances, and mind and phenomena as substantial entities are seen through, can how such notions arise?

3d

Like

Reply

Edited

Active

William Lim

Lucid self-knowing appearances have no inside outside?

3d

Like

Reply

Active

Soh Wei Yu

William Lim yeah, in seeing just the seen, no seer, no seeing and nothing seen. So what is there to be inside and outside of?

Just vivid appearances as a spontaneous presenting/presencing that is primordially pure

3d

Like

Reply

Edited

Active

William Lim

But the appeerances are still "limited" or "localized" to the sight, sound, smell, touch and taste of a particular, namely Weiyu's, perspective yah? You're not smelling and tasting my laksa in Singapore aren't you? 😂

3d

Like

Reply

Edited

Active

Soh Wei Yu

William Lim appearances are not “localized” in the ultimate sense because they are empty and unlocatable.

Conventionally there are mindstreams but these are empty.

Kyle Dixon shared before:

Kyle Dixon wrote

https://www.reddit.com/r/Buddhism/comments/s5hyea/comment/hsxqpf6/?utm_source=reddit&utm_medium=web2x&context=3

krodha

15 points ·

2 months ago

· edited 2 months ago

Buddhism is just a different approach to liberation. A universal consciousness is deemed unnecessary, and impossible. I used to dabble in Advaita when I was first learning buddhadharma, and this disparity likewise led me to believe that the Buddhist view was somewhat more limited because it involved discrete mindstreams. It felt like Advaita was going further than Buddhism because the negation of discrete entities in its framework was quite simple to understand, and the Buddhist reification of the same conventional entities seemed shortsighted or immature.

Later when I had a better understanding of the philosophical and methodological underpinnings of the buddhadharma, I discovered that the Buddhist view, despite these features, is able to improve upon the Advaitan “singular consciousness” model, and evade the disadvantageous implications of fortifying an ontological principle of that nature.

Which is to say the Buddhist model is in no way limited by virtue of including discrete conventional mindstreams. At the time of the result in Advaita Vedanta the purusa stands alone as true and real, that is an ontological view. Buddhism only lends ontologies a provisional status, and then collapses them with epistemological insight that reveals they were false from the very beginning. Unlike Advaita however, there is no ultimate ontology, instead, the mind is freed from the burden of the misconception of all ontological natures by seeing or knowing the way things really are, as being empty.

This still establishes a non-dual realization and still ultimately negates all entities, but there is no ultimate nature established in the end, because for Buddhism, ultimate truth is nothing more than the lack of substantiality in that which appears to be relative. Thus Advaita reifies a reductive nondual nature via understanding phenomenology via ontology in positing a single overarching universal consciousness, whereas buddhadharma actualizes a non-reductive nondual insight via understanding phenomenology via epistemology in the realization of emptiness and non-arising.

Advaitans like Gaudapāda tried to adopt the Buddhist view of nonarising [anutpāda] in his Ajātivāda, but he still falls into an eternalist trap and fails to accurately actualize nonarising because he still reifies an ultimate purusa. Gaudapāda is saying nonarising is true. In buddhadharma, when nonarising is realized, not even nonarising is established

—-

Someone shared, “From page 118 of the book ‘Inborn Realization’ by Khenpo Tsewang Dongyal “There is not and will never be a single mind that is shared by everyone—there will always be limitless individual minds. Everyone, whether enlightened or not, has his or her own mind. Each individual mind can and does reflect everything and everybody. For these reasons, the teachings say that everyone is the sovereign ruler of his or her universe.”

Kyle replied:

Very nice.

This seems to bother some people, but if they understood that removing the two obscurations unbinds the mind and exhausts the bifurcation into an inner subjective experience versus an outer external world, and everything is then experienced as one’s own immaculate self-display, then perhaps they would not object to multiple conventional mindstreams.

It seems this issue always boils down to people struggling with how convention is understood and applied.

krodha's comment on "Did the Buddha explicitly reject the notion of universal consciousness?"

REDDIT.COM

krodha's comment on "Did the Buddha explicitly reject the notion of universal consciousness?"

krodha's comment on "Did the Buddha explicitly reject the notion of universal consciousness?"

3d

Like

Reply

Remove Preview

Edited

Active

William Lim

So, there are different mindstreams, and different non-dual self-knowing appearances "appears" to the different mindstreams yah? For Weiyu, it's the stars in Australia. For William, it's the laksa in Singapore.

3d

Like

Reply

Active

Soh Wei Yu

William Lim

Yes. Mindstreams are also conventional without inherent existence. It is merely a name for a causal rosary of discrete moments, just like the word “mala” is just a name imputed on 108 beads strung together, or the word “army” is a name for a collection of soldiers, or the word “weather” is a name for a plethora of various everchanging phenomena, etc, but no real entity or core or essence can be found whatsoever when sought. Ultimately individual minds are also mere imputations that cannot be found. But since it is functional, we say it is conventionally valid to name different minds/mindstreams as such, just as it is conventionally valid to call you “William” and I am “Soh”. But no self/Self can ultimately be found.

3d

Like

Reply

Edited

Active

Soh Wei Yu

Answering someone on whether it is the “same mindstream” that is reborn, Kyle Dixon explained,

“It is neither the same nor different, like a series of candle flames that light one another sequentially.

From the Pratītyasamutpādakarikavhyakhyana:

Therein, the aggregates are the aggregates of matter, sensation, ideation, formations and consciousness. Those, called ‘serially joined’, not having ceased, produce another produced from that cause; although not even the subtle atom of an existent has transmigrated from this world to the next.”

3d

Like

Reply

Active

William Lim

There is no self or inherent existence in a mala or an army, but there is still a kind of "difference" between one mala and another, or one army from another ya? For the appearances (and function) of Soh is "different" from the appearances of William

The designation aren't randomly and arbitrarily assigned ya? For we do not assign the body of Soh together with the chair he sits on as a unified designation. There must be "something" that makes one conventionally impute to a "Soh" or a 'William"... namely some form of congregation of appearances. "Something" differentiate one non-inherently existent cloud from another non-inherently existent cloud?

3d

Like

Reply

Edited

Active

Soh Wei Yu

William Lim

Designations depend on the basis of designation which are parts and conditions. These parts and conditions are also name only, and empty. So names all the way down.

Although it is not wrong to say our “appearances” are different, we should be careful not to reify appearances as an ultimate ground of conventions, which will make appearances the foundational or fundamental reality. Appearances also become falsely reified as a real ground when concepts are reified. Presence/appearance is ultimately groundless and illusory.

John Tan said something nice before,

“Not only that. Like anatta, where an agent is not needed to initiate actions, a hearer not needed to initate hearing of sounds; Tsongkhapa wants us to see:

Designation too does not require pure appearances or real aggregates as basis, then what designations r designated upon? It is designations upon designations and designations functions.

In other words, to Tsongkhapa, the inability to understand how nominal reality (existing as name only) can function is what makes us fall into the need of landing onto a real basis.

This does not mean that Tsongkhapa did not experience of taste radiance as appearances in anatta insight free from a background self without name constructs, but he has additional insight of about how "designations" works without relying on basis.”

3d

Like

Reply

Active

Soh Wei Yu

William Lim but you are right that designations are not random or arbitrarily assigned.

Acarya Malcolm:

"“Conventional” simply means “functional,” it does not mean arbitrary or subjective. For example, perceiving water as amṛta, pus, boiling metal, etc., is invalid in the human realm.

One can build many kinds of cars, but if they don’t function as cars, they are not cars, conventionally speaking."

"No, conventions are not subjective, they are conventions because one or more people have agreed to call a functional thing a given name. For example, a truck is called a lorry in England, but they both refer to a heavy vehicle that carries loads."

"Conventional truths are derived from observing functional appearances. Falsehoods are derived from observing nonfunctional appearances. Example, lake vs. mirage."

"No, it is not more correct to say consciousness arises or ceases than a labelled self, a since consciousness is also a conventional label, like the label "self." Prior to analysis there is both a self, akuppa, and a consciousness. After analysis one will find neither self nor consciousness, beyond the designations "akuppa" and "consciousness." For example, take a car as a metaphor for "self". A car cannot be found in any part, all of its parts, or separate from its parts. Likewise, as self cannot be found in any aggregates, all of the aggregates, or apart from the aggregates. Likewise, consciousness cannot be found in the sense organ nor the sense object, both, or separate from them. The mind is also made of parts, and cannot be found in one of them, all of them, or separate from them.

Functionally speaking, we can say there is a self, because when I say "akuppa go there!" You will respond to this directive by saying yes or no. This means that "self" is functional. It is efficient. Whatever is functional corresponds with relative truth. If I said to you, "Malcolm go there!" you would respond, "I am not Malcolm." So calling you "malcolm" is not functional and therefore cannot be considered to be relatively true. Consciousness is a relative truth, as long as it performs its functions, then we can say "there is a consciousness." But when we analyze consciousness, we cannot find it outside of the conventions we use for an appearance we label "mind.""

Continue reading at https://www.awakeningtoreality.com/2024/03/some-quotes-by-acarya-malcolm-smith.html

Acarya Malcolm Smith on Conventional vs Ultimate Truth

AWAKENINGTOREALITY.COM

Acarya Malcolm Smith on Conventional vs Ultimate Truth

Acarya Malcolm Smith on Conventional vs Ultimate Truth

3d

Like

Reply

Remove Preview

Edited

Mind, appearances and appearing objects

 “ external objects cannot be rejected as long as there is mind, when both mind and phenomena are exhausted, there is only primordial purity spontaneously presenting free from all elaborations.” 

“ There is mind (internal subject), appearances and appearing objects (external objects)

When u resolved mind as appearances, then the relationship between appearances and external object must also change.

This part u must sort out clearly otherwise u will skewed towards yogacara.”

- John Tan

(Polish) Czittamatra jest użytecznym narzędziem pedagogicznym

Thanks to Paul Wolf for this translation.

Zobacz także: Czittamatra jest użytecznym narzędziem pedagogicznym, AtR

John Tan skomentował: „Ten artykuł jest bardzo dobrze napisany, a jogaczara nigdy tak naprawdę nie twierdziła wprost, że umysł jest ostateczny. Idea uprzywilejowania umysłu jako ostatecznego ponad względnymi zjawiskami rozwinęła się później”.

Nadesłał Kyle Dixon:

Dzisiejsza publikacja od Miphama wydaje się całkiem dobra.

Twierdzi on, że ostateczny umysł jest epistemicznym uświadomieniem, a nie czymś uprzedmiotowionym.

Źródło: https://old.reddit.com/r/Buddhism/comments/iyepfk/madhyamaka_cittamātra_and_the_true_intent_of/

Dodał nyanasagaramahayana.

Nie jest istniejące ani nieistniejące, nie takie samo ani inne;
Nie tworzone ani nie niszczone, nie zaniknie
Ani się nie zwiększy; nie może być oczyszczone
A jednak staje się doskonale czyste – oto są właściwości ostatecznego.

Ozdoba sutr Wielkiego Pojazdu, Maitreja, recytowane do Asaṅgi

Komentarze Miphama:

Według madhjamików [mādhyamikāḥ – przyp. tłum.] nie jest tak, że wszystkie zjawiska pojawiające się dzięki mocy współzależnego powstawania nie istnieją na względnym, konwencjonalnym poziomie, ani że istnieją na poziomie ostatecznym; ani nawet, że są zarówno istniejące, jak i nieistniejące. Na poziomie ostatecznym nieistnienie jest prawdziwą naturą zjawisk, które istnieją konwencjonalnie. Tak więc poza prostym odróżnieniem z użyciem nazwy, te dwa nie istnieją w rzeczywistości jako dwa odrębne byty: są jak ogień i jego ciepło, czy melasa i jej słodycz. Czy może zatem istnieć trzecia możliwość, że takość jest czymś, co nie jest ani istniejące na poziomie względnym, ani nieistniejące na poziomie ostatecznym? Nie. Nie ma właściwego środka poznania, który dostarczyłby dowodu na trzecią alternatywę, która nie jest ani zjawiskiem, ani pustą prawdziwą naturą. Taka trzecia możliwość nigdy nie mogłaby być wewnętrzną czy prawdziwą naturą konwencjonalnych zjawisk. Madhjamikowie głoszą zatem wolność od czterech skrajności (istnienia, nieistnienia, obu i żadnej), wolność od wszelkich konceptualnych wywodów, nierozdzielność dwóch prawd – nierozdzielność zjawisk i ich prawdziwej natury, która musi być osobiście uświadomiona. Ta prawdziwa natura, wolna od konceptualnych wynurzeń jest zawsze taka sama, będąc pozbawioną powstawania, niszczenia, ubywania i rozszerzania się. Nie ma ona nawet cząstki dualistycznych cech zjawisk, takich jak czystość i nieczystość.

Teraz, podejście czittamatry [skt. cittamātra – przyp. tłum.] mówi o tym, że wszystkie zjawiska są niczym innym jak po prostu przejawami umysłu, i twierdzi, że tylko przejrzysta i przytomna świadomość zależnej rzeczywistości, podstawy percepcji, istnieje substancjalnie. Jeżeli ostateczne stanowisko czittamatrinów [skt. cittamātrinaḥ – przyp. tłum.] polega na twierdzeniu, że ta świadomość jest jedynie substancjalnie istniejącym bytem o tyle, o ile jest przyczyną pojawiania się wszystkich konwencjonalnych zjawisk, i że poza tym twierdzeniem nie utrzymują, iż istnieje ona substancjalnie jako prawdziwie istniejący byt w ostatecznej prawdzie, to nie są wcale w sprzeczności z tradycją madhjamików. Z drugiej strony, jeżeli mieliby twierdzić, że istnieje ona naprawdę w ostatecznej prawdzie, byliby w sprzeczności z podejściem madhjamaki [skt. mādhjamaka – przyp. tłum.]. Wydaje się zatem, że właśnie ten szczególny punkt wymaga zbadania jako źródło sporu (lub jego braku) dla madhjamików.

W cyklu nauk Maitrei i w pismach wielkiego przewoźnika Asaṅgi, których myślenie jest zbieżne, naucza się, że jednostki na poziomie gorliwej aspiracji najpierw rozumieją, iż wszystkie zjawiska są po prostu umysłem. Następnie doświadczają, że w umyśle nie ma żadnego przedmiotu do uchwycenia. Potem, na etapie najwyższych światowych właściwości ścieżki przygotowania [ang. path of joining, skt. prayogamārga – przyp. tłum.], uświadamiają sobie, że ponieważ nie ma przedmiotu, nie ma też podmiotu, a zaraz po tym osiągają pierwszy poziom z bezpośrednim uświadomieniem ostatecznej prawdy o rzeczywistości pozbawionej dualizmu podmiotowo-przedmiotowego. Jeżeli chodzi o to, że rzeczy są tylko umysłem, źródłem dualistycznej percepcji rzeczy pojawiających się jako otoczenie, obiekty zmysłowe i ciało jest świadomość podstawy wszystkiego, która jest akceptowana jako istniejąca substancjalnie na poziomie konwencjonalnym, ale jest nauczana jako będąca niczym magiczna iluzja i tak dalej, ponieważ pojawia się na różne sposoby, choć nie istnieje dualistycznie. Z tego powodu, ponieważ ta tradycja polega na uświadamianiu sobie, całkowicie poprawnie, że niedualna świadomość jest pozbawiona jakichkolwiek prawdziwie istniejących bytów i cech, ostateczne intencje przewoźników madhjamaki i czittamatry powinny być uważane za zgodne.

Dlaczego więc mistrzowie madhjamaki odrzucają system poglądów czittamatry? Ponieważ samozwańczy zwolennicy poglądów czittamatry, mówiąc o tylko umyśle, twierdzą, że nie ma zewnętrznych obiektów, ale że umysł istnieje substancjalnie – jak lina, która jest pozbawiona wężowości, ale nie pozbawiona linowości. Nie zrozumiawszy, że takie stwierdzenia są głoszone z konwencjonalnego punktu widzenia, wierzą, iż niedualna świadomość istnieje prawdziwie na poziomie ostatecznym. To właśnie ten pogląd madhjamikowie odrzucają. Ale – mówią – nie odrzucamy myślenia Arya Asaṅgi, który poprawnie zrealizował ścieżkę tylko umysłu nauczaną przez Buddę.

Z powodu umysłu powstają zjawiska samsary i nirwany; gdyby nie było umysłu, nie byłoby samsary ani nirwany. Jak? Dzięki mocy umysłu splamienia tworzą karmę, następnie produkują proces plamienia, który jest samsarą. I to umysłem wzbudza się mądrość uświadomienia bezjaźniowości i współczucie, praktykuje się ścieżkę mahajany, a tym samym osiąga się stan buddy, którego natura to pięć rodzajów gnozy, transformacja ośmiu świadomości i podstawy wszystkiego. To również umysłem słuchacze nauk [skt. śrāvakāḥ – przyp. tłum.] i samotnie realizujący [skt. pratyekabuddhāḥ – przyp. tłum.] uświadamiają sobie brak jednostkowej jaźni i osiągają nirwanę, poza cierpieniem lgnięcia do istnienia. Tak więc korzenie splamienia i czystości zależą od umysłu. Każdy, kto jest buddystą, musi to zaakceptować.

Jeżeli więc tak zwana „samo-świetlista niedualna świadomość” głoszona przez czittamatrinów jest rozumiana jako świadomość, która jest ostatecznością wszystkich dualistycznych świadomości, a polega jedynie na tym, że jej podmiot i przedmiot są niewyrażalne, i jeżeli taka świadomość jest rozumiana jako prawdziwie istniejąca i z natury niepusta, to jest to coś, co musi zostać odrzucone. Jeżeli z drugiej strony ta świadomość jest rozumiana jako nienarodzona od samego początku (tj. pusta), jest bezpośrednio doświadczana przez świadomość odzwierciedlającą i jest samo-świetlistą gnozą bez podmiotu i przedmiotu, to jest to coś, co należy przyjąć. Zarówno madhjamaka, jak i mantrajana muszą to zaakceptować. Gdyby nie było refleksyjnie świadomej gnozy, czy umysłu przejrzystego światła, niemożliwe byłoby istnienie umysłu, który uświadamia sobie prawdę o rzeczywistości ostatecznej na ścieżce nauki; a w czasie ścieżki nieuczenia się już więcej [skt. aśaikṣamārga – przyp. tłum.], nirwany bez pozostałości [skt. parinirvāṇa – przyp. tłum.], Budda nie byłby nosicielem wszechwiedzącej gnozy. W takim przypadku nie byłoby różnicy między nirwaną Buddy a nirwaną niższych pojazdów, która jest jak zgaśnięcie lampy, więc jak można by mówić o ciałach (skt. kāyāḥ) Buddy, różnych rodzajach gnozy i niewyczerpanych działaniach?

Podsumowując: takość, która jest rzeczywistym stanem wszystkich zjawisk, jest całkowicie bezstronną jednością przejawu i pustki, którą należy uświadomić sobie osobiście. Jeżeli uświadomi się, że nigdy nie zmienia się ona w żadnej sytuacji, czy to w podstawie, w ścieżce czy w rezultacie, będzie się ocalonym z przepaści niezdrowych, skrajnych poglądów.

Resolving Nested Quotation Issues: DharmaWheel Forum Post Compilation Now Accurate and Complete

Good news regarding the DharmaWheel scraper (see: Table of Contents for Malcolm Dharmawheel Posts + Astus, Krodha (Kyle Dixon), Geoff (Jnana), Meido Moore):

 

The issue with handling nested quotations in forum posts has been successfully resolved. It now accurately captures all layers of quotations, rather than only the final portion. The scraper correctly processes multiple layers of quoted text, maintains proper speaker attribution, and handles formatting inconsistencies. I have re-compiled the DharmaWheel forum posts of Acarya Malcolm Smith, Krodha (Kyle Dixon), and Astus.

 

Several months ago, someone requested that I address this issue, but I procrastinated and have unfortunately forgotten who it was. I’d like to reconnect with that person and share the results on the blog for anyone else who might find it helpful.

 

Uploaded updated versions yesterday:

Malcolm posts in 12 files (docx and pdf and table of contents provided): https://files.awakeningtoreality.com/Malcolm12PartsForumPosts.zip

Malcolm posts in 3 files (docx and pdf and table of contentsprovided): https://files.awakeningtoreality.com/Malcolm3PartsForumPosts.zip

Malcolm posts in one file (docx and pdf and table of contents provided): https://files.awakeningtoreality.com/Malcolm1PartForumPosts.zip

Krodha (Kyle Dixon) Dharmawheel Posts: https://files.awakeningtoreality.com/DharmawheelScraper_Forkrodha.zip

Astus Dharmawheel Posts: https://files.awakeningtoreality.com/DharmawheelScraper_ForAstus.zip

 

 

I have also updated the code to GitHub. (see: Table of Contents for Malcolm Dharmawheel Posts + Astus, Krodha (Kyle Dixon), Geoff (Jnana), Meido Moore)

Listening to PDFs on iPhone, Android, Windows, and Mac

This guide walks you through downloading and listening to PDF files on various devices using text-to-speech (TTS) features.

iPhone

1. Download the PDF Files
   1. Open Safari on your iPhone.
   2. Go to the provided Box.com link containing the ZIP file with PDFs.
   3. Tap the ZIP file to download it, then tap again to extract in the Files app.
2. Add PDFs to Books
   1. Open the Files app.
   2. Find the folder with the extracted PDFs.
   3. Select the PDFs, then tap Share.
   4. Choose Copy to Books to add them to your Books library.
3. Listen with Spoken Content
   1. Go to Settings > Accessibility > Spoken Content.
   2. Enable Speak Screen and Speech Controller.
   3. Open a PDF in the Books app.
   4. Tap the speech controller icon (the small floating button).
   5. Tap the Play button on the speech controller to begin reading aloud.

Android

1. Download the PDF Files
   1. Open Chrome and visit the Box.com link.
   2. Tap the ZIP file to download it, then extract its contents using a file manager.
2. Open PDFs in a PDF Reader
   1. Open your file manager.
   2. Locate a PDF and open it with your preferred PDF reader app.
3. Use Text-to-Speech
   • Option A: Download a TTS app such as Voice Aloud Reader (or explore the latest options on the Google Play Store).
     1. Open the TTS app, grant permissions, and choose a PDF to listen to.
   • Option B: Use built-in TTS in Android’s Accessibility settings:
     1. Go to Settings > Accessibility > Text-to-Speech Output.
     2. Configure the settings and enable TTS for PDF reading.

Windows

1. Open Microsoft Edge or Adobe Acrobat Reader.
2. Open your PDF file.
3. In Microsoft Edge, click the book-with-speaker icon; in Acrobat Reader, go to View > Read Out Loud.
4. Select Read Aloud and use the playback controls.
5. Adjust reading speed and voice under Voice options (in Edge) or Preferences (in Acrobat).
6. Stop reading by clicking the X in the control bar.

Note: “Read Aloud” works best for text-based PDFs and may not function properly with scanned PDFs.

Mac

1. Use Preview or Apple Books
   • Preview
     1. Open your PDF in Preview.
     2. Go to Edit > Speech > Start Speaking (or enable the Speak Selection shortcut in System Settings > Accessibility > Spoken Content).
   • Apple Books
     1. Double-click the PDF to open it in Books (or drag and drop it into the Books app).
     2. Use VoiceOver (press Command + F5 to activate) or the Speak Selection feature in Accessibility settings to have the text read aloud.
2. Configure macOS TTS Settings
   1. Go to System Settings > Accessibility > Spoken Content.
   2. Enable Speak Selection or Speech Controller, choose your voice, and adjust the speaking rate.

Tip: Make sure your PDFs are text-based (i.e., not just images). If your PDFs are scanned documents, you may need Optical Character Recognition (OCR) software before using text-to-speech.

With these steps, you can easily listen to PDFs on your iPhone, Android, Windows PC, or Mac. If you want to explore advanced voice options or speed controls, check out third-party TTS apps and system accessibility settings to find the best setup for you.